வைஜெயந்திமாலா (பிறப்பு 13 ஆகஸ்ட் 1933) ஒரு முன்னாள் இந்திய நடிகை, நடனக் கலைஞர் மற்றும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஆவார் . இந்திய சினிமாவின் சிறந்த நடிகைகள் மற்றும் நடனக் கலைஞர்களில் ஒருவராகக் கருதப்படும் அவர், இரண்டு BFJA விருதுகள் மற்றும் ஐந்து ஃபிலிம்பேர் விருதுகள் உட்பட பல பாராட்டுகளைப் பெற்றவர் . அவர் தனது பதின்மூன்றாவது வயதில் தமிழ் திரைப்படமான வாழ்க்கை (1949) மூலம் திரையுலகில் அறிமுகமானார், அதைத் தொடர்ந்து தெலுங்கு திரைப்படமான ஜீவிதத்தில் (1950) ஒரு பாத்திரத்தில் நடித்தார். இந்தி சினிமாவில் அவரது முதல் படைப்பு சமூக வழிகாட்டுதல் திரைப்படமான பஹார் (1951) ஆகும் , இது அவர் தலைப்பாக இருந்தது மற்றும் அவரது முன்னேற்றத்தை அடைந்தது. காதல் திரைப்படம் நாகின் (1954).
அவர் கால நாடகத் திரைப்படமான தேவதாஸ் (1955) இல் அவரது பாத்திரத்திற்காக நிறைய விமர்சனப் பாராட்டுகளைப் பெற்றார் , அங்கு அவர் சந்திரமுகி , தவைஃப் தங்க இதயத்துடன் நடித்தார். படமும் அவரது நடிப்பும் பாராட்டப்பட்டது, பின்னர் அவரது மகத்தான பணியாக கருதப்பட்டது . தேவதாஸ் படத்திற்காக , அவர் சிறந்த துணை நடிகைக்கான ஃபிலிம்பேர் விருதை வென்றார் , அதை அவர் மறுத்துவிட்டார், அவர் தனது இணை நடிகையான சுசித்ரா சென்னுக்கு இணையான முன்னணி பாத்திரத்தில் நடித்தார், அதனால் துணை பாத்திரத்திற்கான விருதை அவரால் ஏற்க முடியவில்லை என்று கூறினார் . ரொமான்ஸ் திரைப்படமான நியூ டெல்லி (1956), நாடகத் திரைப்படமான நயா தௌர் உள்ளிட்ட வணிகரீதியான வெற்றிகளின் தொடர்களில் அவர் நடித்தார்.(1957) மற்றும் நகைச்சுவைத் திரைப்படமான ஆஷா (1957). சமூகத் திரைப்படமான சாதனா (1958) மற்றும் அமானுஷ்யத் திரைப்படமான மதுமதி (1958) ஆகியவற்றில் அவரது பாத்திரங்கள் ஒவ்வொன்றும் சிறந்த நடிகைக்கான பிலிம்பேர் விருதுகளுக்குப் பரிந்துரைக்கப்பட்டு , முன்னாள் நடிகைக்காக வென்றது.
1960 களில், குற்ற நாடகத் திரைப்படமான கங்கா ஜும்னா (1961) வைஜெயந்திமாலா ஒரு கிராமிய கிராமத்து பெண்மணியான தன்னோவாக நடித்தார், அது அவருக்கு சிறந்த நடிகைக்கான பிலிம்பேர் விருதை வென்றது. சங்கம் (1964) என்ற காதல் நாடகத்திற்காக மீண்டும் விருதை வென்றார் . அவர் தனது உருவத்தை புதுப்பித்துக்கொண்டார், குறிப்பாக ஒரு திரைப்பட பாத்திரத்தில் ஒரு துண்டு நீச்சலுடையில் தோன்றிய பிறகு கலவையான வரவேற்பைப் பெற்றார் . வைஷாலி , ஆம்ரபாலியின் அரச வேசியான நாகர்வாதுவின் வாழ்க்கையை அடிப்படையாகக் கொண்ட சரித்திர நாடகமான ஆம்ரபாலி (1966) இல் தனது நடிப்பிற்காக அவர் பின்னர் பாராட்டைப் பெற்றார் . அவரது குறிப்பிடத்தக்க வெற்றிகளைத் தொடர்ந்து ஸ்வாஷ்பக்லர் திரைப்படம் சூரஜ் இருந்தது (1966), திருட்டுத் திரைப்படமான ஜூவல் தீஃப் (1967), கலைப் படம் ஹேட்டி பஸாரே (1967), சுங்கர்ஷ் (1968) திரைப்படம் மற்றும் காவியத் திரைப்படமான பிரின்ஸ் (1969).
1968 ஆம் ஆண்டில், நான்காவது மிக உயர்ந்த குடிமகன் விருதான பத்மஸ்ரீ விருதை இந்திய அரசு அவருக்கு வழங்கியது . கன்வார் (1970) படத்தில் நடித்த பிறகு , வைஜெயந்திமாலா நடிப்புத் துறையில் இருந்து ஓய்வு பெற்றார். பின்னர் அவர் தனது நடனத்திற்காக பிரபலமடைந்தார், குறிப்பாக இந்திய பாரம்பரிய நடனத்தின் ஒரு வடிவமான பரத நாட்டியத்தில் அவரது பணிக்காக , பின்னர் அவருக்கு சங்கீத நாடக அகாடமி விருது வழங்கப்பட்டது , இது பயிற்சி கலைஞர்களுக்கு வழங்கப்படும் மிக உயர்ந்த இந்திய அங்கீகாரமாகும்.


