தூத்துக்குடி அருகே பனையூர் குக்கிராமத்தில், சுமார் 4 கிலோ மீட்டர் விட்டம் கொண்ட பிரம்மாண்டமான செயற்கைக் குளம் குறித்து ஆய்வு நடத்த வேண்டும் என்று தொல்லியல் ஆர்வலர்கள் கோரிக்கை விடுத்துள்ளனர்.
தூத்துக்குடி மாவட்டம், தெற்கு குளத்தூர் அருகே உள்ள பனையூர் என்ற குக்கிராமத்தில், சுமார் 4 கிலோமீட்டர் விட்டம் கொண்ட பிரம்மாண்டமான செயற்கைக் குளம் இருந்ததற்கான அடையாளங்களும், கடற்கரையில் இருந்து 4 கி.மீ. தொலைவில் கடல்சார் புதைபடிவங்களும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன.
இது, பாண்டிய மன்னர்களின் புகழ்பெற்ற முத்து வணிகத்தின் ஒரு பகுதியாக, செயற்கையாக முத்துக்களை வளர்க்கும் இடமாக இருந்திருக்கலாம் என்ற வலுவான சந்தேகத்தை எழுப்பியுள்ளது. இந்த பகுதி, வரலாற்று சிறப்புமிக்க கொற்கைத் துறைமுகத்தின் ஒரு அங்கமாக இருக்கலாம் எனவும், இதுகுறித்து விரிவான தொல்லியல் ஆய்வு நடத்தப்பட வேண்டும் எனவும் வரலாற்று ஆர்வலர்கள் கோரிக்கை விடுத்துள்ளனர்.
தூத்துக்குடியைச் சேர்ந்த வரலாற்று மற்றும் தொல்லியல் ஆர்வலரான ராஜேஷ் செல்வரதி, கடந்த 10, 14 ஆகிய தேதிகளில் பனையூர் மற்றும் அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் கள ஆய்வு மேற்கொண்டார். குளத்தூருக்கு தெற்கே அமைந்துள்ள இந்த பகுதியில், தற்போது கடலில் இருந்து சுமார் 4 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள நிலப்பரப்பில், சிப்பிகள், முத்துச்சிப்பிகள் உள்ளிட்ட ஏராளமான கடல்சார் உயிரினங்களின் புதைபடிவங்கள் பரவிக்கிடப்பதை அவர் கண்டறிந்தார்.
இவை பல மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முந்தையவை அல்ல என்றும், மாறாக செனோசோயிக் ஊழிக் காலத்தைச் சேர்ந்தவையாக இருக்கலாம் என்றும் கருதப்படுகிறது. இது, அக்காலத்தில் கடல் இப்பகுதி வரை பரவியிருந்ததா அல்லது திட்டமிட்டு கடல் நீர் இப்பகுதிக்கு கொண்டுவரப்பட்டதா என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறது.
இந்த புதைபடிவங்கள் கண்டறியப்பட்ட பகுதி, ஒரு பிரம்மாண்டமான நீர்நிலையின் ஒரு பகுதியாக இருந்திருக்க வேண்டும் என்பது ஆய்வாளர்களின் கருத்தாக உள்ளது. சுமார் 4 கிலோமீட்டர் விட்டத்தில், ஒழுங்கற்ற வடிவத்தில் அமைந்திருந்த இந்த பிரம்மாண்ட குளம், 3.5 கிலோமீட்டர் நீளமுள்ள ஒரு காயல் (கால்வாய்) மூலம் கடலுடன் இணைக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்பதற்கான தடயங்கள் உள்ளன. இவ்வளவு பெரிய செயற்கை குளம், பாண்டியர்களின் முத்து வளர்ப்புத் தொழில்நுட்பத்தின் உச்சமாக இருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது.
1778-ம் ஆண்டில் ராபர்ட் ஓரம் என்ற ஆங்கிலேயரால் வரையப்பட்ட வரைபடத்தில், இந்தப் பகுதியில் ஒரு பெரிய குளம் இருப்பது தெளிவாகக் காட்டப்பட்டுள்ளது. இது இந்த சந்தேகத்தை மேலும் வலுப்படுத்துகிறது. மன்னார் வளைகுடா பகுதியில் உள்ள கீழக்கரை, கீழ்பட்டினம் (பட்டினமருதூர்) மற்றும் காயல்பட்டினம் போன்ற இடங்களிலும் இதுபோன்ற பெரிய குளங்களைக் காண முடிகிறது. இது, பாண்டியர்கள் செயற்கையாக முத்துக்களை வளர்ப்பதில் கைதேர்ந்தவர்களாக இருந்திருக்கலாம் என்ற வரலாற்றுத் தகவல்களுக்கு வலுவான சான்றாக அமைகிறது.
குறிப்பாக இந்த அணைக்கட்டு பகுதியில் சிறிது ஆழம் தோண்டும் போதே நல்ல தண்ணீர் வந்து விடுகிறது. தண்ணீர் சுவையும் தாகம் தீர்க்கும் அமிர்தம் போன்று உள்ளது என்பது கடல் நீரோடை இந்த நிலத்தடி தண்ணீர் உடன் சேர்ந்து முத்து விளைவிக்க ஏதூவாக இருந்திருக்க வேண்டும்…
பாண்டியர்களின் தலைநகரமாகவும், முக்கியத் துறைமுகமாகவும் விளங்கிய கொற்கை, முத்து வணிகத்திற்கு உலகப் புகழ்பெற்றிருந்தது. தற்போது அகழாய்வு செய்யப்படும் பகுதிக்கும், இந்த புதிய கண்டுபிடிப்புகளுக்கும் உள்ள தொடர்பு, இந்த முழு பகுதியும் பண்டைய கொற்கையின் ஒரு விரிவான பகுதியாக இருந்திருக்குமோ என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறது.
ஒருவேளை, முத்துக்கள் வளர்க்கப்பட்ட இந்த பிரம்மாண்டமான குளங்கள் மற்றும் அதனைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகள் அனைத்தும் சேர்ந்ததே கொற்கையாக இருக்கலாம் என்றும் ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.
இந்த ஆய்வின்போது, அப்பகுதியில் உள்ள ஒரு தடுப்பணையின் சுவரில் பதிக்கப்பட்டிருந்த கற்களில் அரிய சிற்பங்களும், குறியீடுகளும் கண்டறியப்பட்டுள்ளன. ஒரு கல்லில், ராமாயண இதிகாசத்துடன் தொடர்புடைய காட்சி செதுக்கப்பட்டுள்ளது. அதில், நடுவில் இருக்கும் ஒரு மனிதன், தனது வலதுபுறத்தில் உள்ள ஒரு பெரிய குரங்கைக் கொல்வது போன்ற சிற்பம் காணப்படுகிறது. இது, ராமர், வாலி மற்றும் சுக்ரீவன் ஆகியோரின் கதையைக் குறிப்பதாக இருக்கலாம்.
மேலும், தடுப்பணைக்காக பயன்படுத்தப்பட்ட பல கற்களில், பண்டைய கால எழுத்துக்கள் மற்றும் குறியீடுகள் காணப்படுகின்றன. இவை மாண்டிங், பெருங்கற்காலம் மற்றும் தமிழி எழுத்துக்களை ஒத்துள்ளதாக ஆய்வாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். இதன் மூலம், இந்த எழுத்துக்களின் காலம் கி.மு. 6000 முதல் கி.மு. 2600 வரை இருக்கலாம் என்று கணிக்கப்படுகிறது.
ராபர்ட் ஓர்மின் வரைபடத்தில், பட்டினமருதூர் அருகே இரண்டு கோட்டைகள் அல்லது அரண்மனைகள் இருந்ததாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ஒருவேளை, அந்த கோட்டைகள் இடிக்கப்பட்டபோது, அதன் கற்களைக் கொண்டு பிற்காலத்தில் இந்த தடுப்பணை கட்டப்பட்டிருக்கலாம் என்றும் நம்பப்படுகிறது. இது தவிர, இப்பகுதியில் மட்பாண்ட ஓடுகள், செங்கற்கள், மணற்கற்களால் ஆன பொருட்கள் மற்றும் சிக்கிமுக்கிக் கற்களும் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன.
இந்த அரிய கண்டுபிடிப்புகள் குறித்து, வரலாற்று ஆர்வலர் ராஜேஷ் செல்வரதி, தூத்துக்குடி மாவட்ட ஆட்சியரிடம் ஆவணங்களுடன் கூடிய கோரிக்கை மனுவை அளித்துள்ளார். அதில், பனையூரில் கண்டறியப்பட்டுள்ள இந்த வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இடத்தைப் பாதுகாத்து, முறையான தொல்லியல் அகழாய்வு நடத்த வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியுள்ளார். ஜனவரி 2026-ல் பட்டினமருதூரில் தொடங்கப்பட உள்ள அகழாய்வுப் பணிகளுடன் இணைந்தே, இந்த பகுதியிலும் ஆய்வு நடத்தப்பட வேண்டும் என்பது அவரது கோரிக்கையாகும்.
இங்கு அகழாய்வு நடத்தப்பட்டால், பாண்டியர்களின் முத்து வணிகம், அவர்களின் நீர் மேலாண்மைத் தொழில்நுட்பம் மற்றும் பண்டைய கொற்கைத் துறைமுகத்தின் உண்மையான எல்லைகள் குறித்த பல மறைக்கப்பட்ட உண்மைகள் வெளிச்சத்திற்கு வரும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
