சுப்ரமணிய சிவா , பழைய மதுரை மாவட்டத்தில் திண்டுக்கல்லுக்கு அருகிலுள்ள வட்லகுண்டு என்ற இடத்தில் பிரஹாசரண ஐயர் குடும்பத்தில் [4] பிறந்தார் . ராஜம் ஐயருக்குப் பிறந்தவர். 1908 இல் இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத்தில் சேர்ந்தார் .
1908 ஆம் ஆண்டு ஆங்கிலேயர்களால் கைது செய்யப்பட்டு சென்னை சிறையில் அடைக்கப்பட்ட முதல் அரசியல் கைதி ஆவார். சிறையில் இருந்தபோது தொழுநோயால் பாதிக்கப்பட்டு சேலம் சிறைக்கு மாற்றப்பட்டார் . தொழுநோய் ஒரு தொற்று நோயாகக் கருதப்பட்டதால், பிரித்தானிய அதிகாரிகள் அவர் விடுதலைக்குப் பிறகு ரயில் பயணத்தைத் தடைசெய்தனர், எனவே அவர் கால் நடையாகப் பயணிக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. அவர் சுதந்திரத்திற்காக தொடர்ந்து போராடினார் மற்றும் 1922 வரை பலமுறை சிறையில் இருந்தார். அவர் ஞானபானு பத்திரிகை மற்றும் ராமானுஜ விஜயம் மற்றும் மத்வ விஜயம் ஆகிய புத்தகங்களின் ஆசிரியராக இருந்தார் .
அவர் இறுதியில் 23 ஜூலை 1925 அன்று தொழுநோயால் பாதிக்கப்பட்டார்
மறைமலை அடிகளால் தொடங்கப்பட்ட ஒரு இயக்கம், தனித்தமிழ் (‘தூய தமிழ்’) இலக்கிய இயக்கம், தமிழ் மொழியை தமிழல்லாத சொற்களை அகற்றும் நோக்கத்துடன் இருந்தது. இந்த இயக்கம் சுப்பிரமணிய சிவாவால் ஆதரிக்கப்பட்டு பிரச்சாரம் செய்யப்பட்டது மற்றும் தேசியவாதிகளால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட அனைத்து தமிழ் மறுமலர்ச்சி இயக்கங்களில் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க ஒன்றாகும்.
தமிழ் மீது அவருக்கு இருந்த நாட்டம், ஞானபானுவில் வெளியான ஒரு விளம்பரம்:
“ஐந்து ரூபாய் — தூய தமிழில் எழுத முடியுமா? அப்படியானால், அவசரமாக உள்ளே நுழையுங்கள். திருவள்ளுவர் வரலாற்றை எட்டுப் பக்கங்களுக்குக் குறையாமல் நம் ஞானபானுவில் எழுதுபவர்களுக்கு ஐந்து ரூபாய் (பரிசு) வழங்க முன்வந்துள்ளார் தமிழ் அன்பர் ஒருவர். , இது சமஸ்கிருதம் போன்ற பிற மொழிகளின் சொற்களின் கலவையின்றி தூய தமிழ் சொற்களை மட்டுமே பயன்படுத்துகிறது.
திண்டுக்கல் மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்திற்கு தியாகி சுப்பிரமணிய சிவ மாளிகை என்று பெயர் சூட்டப்பட்டது . பத்தலகுண்டு பேருந்து நிலையம் சிவாவின் பெயரால் அழைக்கப்படுகிறது. தர்மபுரி மாவட்டம் பென்னாகரம் அருகே பாப்பாரப்பட்டியில் நினைவிடம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது .


